De Franse journalist Gilles Perrault is deze week overleden. Hij was bekend om zijn onderzoek naar schendingen van de mensenrechten onder het regime van voormalige koning Hassan II. Het publiek maakte voor het eerst kennis met het bestaan van geheime kerkers in Tazmammart waar tegenstanders van het regime bijna twintig jaar zonder vorm van proces werden opgesloten. Anderen zijn spoorloos verdwenen. Onder de gevangenen waren de vrouw en de kinderen van generaal Oufkir, een van de coupplegers in 1972 waarbij hij zelf om het leven kwam. Het volgende gedicht werd in 1973 aangetroffen op het onderduikadres van Abdellatif Zeroual, dichter en politieke activist, vlak voor zijn arrestatie:

Kijk hoe ik val op het plein
Ik draag mijn hart als een rode
Bloem

Waaruit druppel voor druppel het bloed vloeit
Kijk hoe ik naakt tussen de doden kruip

Ik verzamel mijn laatste krachten
Om de gescheurde vlag te pakken
Met mijn bloed wek ik
De vurige vonk onder de as tot leven
Kijk hoe ik de prijs van het offer betaal.
Zegen mijn dood, mijn liefste.

Het gedicht is te lezen in de Nederlandse vertaling:
Gilles Perrault: Een bevriende staatshoofd. Hassan II van Marokko.
Absoluut monarch. Uitgeverij Ambo, 1992. PP. 217.